Yaz

Yaz

Yaz gelmedi
Oturdum zirvedekilerin ne kadar yalnız olduğunu izledim
Güneş ışık vermedi
Kalkıp bulutları yonttum
Onca kalp kırıklığı vardı sokağımızda
Yüzlerce yalnız
Durdum ve zamanı bi dürbün yapıp onlara doğru çevirdim.

Kuşlar ayaklandı bu meseleye karşı
Sustum onları yatıştırmaya çalıştım
Binbir şaşkınlık içinde olan gözlerimi kapadım
Kapadım ki senin gördüm
Yaz gelmedi
Ben de tuttum sokak çocuklarından utandım.

Ellerim bu gökyüzüne gebe değildi oysa
Onlar ki kendi baharını yaratanlardı
Onlar ki Doğu Beyazıt’ta kar
Artvin’de bir yağmur, İzmir’de bir güneş
Ve Akdeniz’de bir yangındırlar.

Saydığım her yerde yaz yüzünü gösterdi
Ama, ama içime düşmedi
Kor kayalıklardan, uçurumlardan, dehlizlerden düştü de
Benim küçuk dünyama
Benim küçük sokağıma düşmedi.

Oysa ben bunca gunahın içinde açmayı başaran çiçekleri özledim
Oysa ihtiyacım olan yalnızca bir ışıktı
Tuttum yaz gelmiyor diye dar odamda gaz lambası yaktım
Tuttum sen güneşi saklıyorken
Ben de şiir yazdım.

Böyle iyi
Yaz gelmesin.

04.04.2017 – Yıldıray Karasu / Yaz

Bir Cevap Yazın